เพื่อนบอกกับเราว่า  ไม่ต้องวิ่งตามหาความรัก

     คำถามก็เกิดขึ้นกับเราว่า  คนที่เราจะเลือกมาเป็นคนรัก..คือ...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

มาคราวนี้ไม่มีอะไรมาฝากเพื่อนๆ (ทุกทีก็ไม่เคยมีเถอะ)

ก็ได้ไปพักหัวใจ ที่เหนื่อยล้า และสับสนยังบ้านนอก

อากาศดี เพราะฝนตก (ดีตรงไหน)

  คงกลับบ้านอีกทีตอนลงประชามติ

รับหรือไม่รับดีน้า.......

   เพื่อนๆที่เข้ามาอ่านจะเข้าไปเม้นตรงสมุดเยี่ยมก็ดีนะ

เห็นชัดกว่าในบล็อกอีก

  เดือนแห่งวันแม่  รักแม่กันมากๆนะ 

วันนี้มีเรื่องสนุกๆมาเล่าให้เพื่อนๆฟัง

ถ้าเราไม่เล่าคืนนี้คงนอนไม่หลับแน่

+++++++55555555++++

ขอขำก่อนนะ

เรื่องนี้คงโดนใจป่ามาก

เพราะเมื่อตอนเย็นนี้ป่าก็หัวเราะ ได้อกได้ใจเรามาก

  เข้าเรื่อง  เรื่องมันมีอยู่ว่า...

วันที่เราขึ้นดอยกัน  แล้วเราก็กลับมาถึงคณะ  ก็ดึกแล้วใช่ปะ

เผอิญว่ากระเป๋าน้องก้อง (น้องรหัส Gu ) ติดไปกับรถออย

ตอนแรกก็ไม่รู้งัย นึกว่าหาย  ก็ช่วยกันตามหายกใหญ่แถวคณะหนะแหละ

แล้วในระหว่างที่พวกเรากำลังนั่งกันอยู่แถวๆระเบียง ตรงนั้นหนะ ตรงร่มไทยพานิช

อืมนั่นแหละ  ก็มีกะเทยเด็กนางหนึ่ง เดินเข้ามา  แล้วชีก็ เปล่งเสียง ลม ออกตูด

ชี  ตด  แล้วตดดังมาก( มั้ยฮึ) ต้องถามป่า เพราะป่าอยู่ห่างประมาณ เมตร แล้วได้ยิน

ป่าก็เลยถามว่าใครตด  แล้วนางก็ยอมรับ

ชีเป็นกะเทยที่น่านับถือ  ยอมรับได้อย่างหน้าตาเฉย

เฉยจริงๆนะไม่ได้โม้

แล้วทุกคนก็ขำกันยกใหญ่

เราตะลึงในความกล้าของเธอจริงๆ

  ชีเลยได้ฉายาจากเราว่า  กะเทยตดดัง  อ่อแต่ชี ตด ไม่เหม็นนะ

   จบแล้วแหละ  ไปนอนหละ ฝันดีนะจ๊ะ

 

 

ห่างหายจาก My spaces ไปหลายวัน

ไม่ค่อยมีเวลานะ...(ข้ออ้าง) 

ข้อจริงคือ ติดละคร เดี๋ยววันศุกร์นี้ก็ต้องดูอีกเนี่ย ปลาร้าแซบหลาย (มั้ยฮึ)

เมื่อวันศุกร์กลับบ้านมา   

ไปดูหนัง    ไปกินหมูกะทะ 

ไปเดินกาดกองต่า ไปแอ่วโท่ะ..หลายที่ 

 ที่ว่ามานี่...ไม่ได้ไปว่ะ  

นอนท้องเสียอยู่บ้าน... 

 ...เลยฝันไปงั้นแหละ...

          ช่วงนี้มีภาระกิจใหญ่ที่ต้องทำ

       ไปเต้นแอโรบิคเจ้า...ม่วนขนาด

       ใครที่เคยไปเต้น คงจะได้สัมผัสกับความเขิน

       หลายคนสงสัย  เขินอะไรหรอ

       เขินที่เต้นตามไม่ทัน เต้นผิดสเต็ป

       หรือไม่ก้อไปก่อนสเต็ป( เลิศ)

      แล้วE คนที่เต้นได้มันจะแอบหันมาจิก

      ว่าทำไมเราไม่เต้น  ใจ Gu อยากจะบอกเสียเหลือเกิน

      ว่าเต้นไม่ทัน  โอ้ยแต่ว่าสนุกนะ  ลองๆไปเต้นกันดู

      เสียเหงื่อให้การกีฬา  ดีกว่าเสียน้ำตาให้แฟนนะเฟ้ย

      ถ้าเกิดไปแล้วไม่เสียเหงื่อ ก็ถือซะว่าไปฟังเพลงมันๆ ขำๆหนะ

                                     วันนี้คงแค่นี้ก่อนนะ แล้วคุยกันใหม่(บอกกับตัวเองยะ)

 

อ่อๆๆ  ปล.คนที่เข้ามาอ่านกรุณาแสดงตัวว่าคุณแอบมาอ่านด้วยนะ ความคิดเห็นหนะแสดงมันออกมา

        Thanx You

 

        เวลาที่เราเวิ้นเว้อเรามักจะหากิจกรรมไรก็ได้ทำ  เพื่อจะได้ไม่เวิ้น และการนั้นต้องทำให้เราผ่อนคลาย

วันนี้เราเลยมีกิจกรรมดีๆมาฝากเพื่อนๆกัน ซึ่งเราเองก็ชอบทำนะ เผื่อบางทีเพื่อนๆจะได้ลองทำแล้ว

จะได้ Relax ไหม(ฮึ )

 

 

1.  นั่งรถไฟฟ้าสาย 1 สาย 2 เล่นรอบมอ

2.  ไปกินสลัดฝายหิน

3.  นั่งเล่น MSN ให้ตาแฉะไปเยย

4.  เดินซื้อของกินแถวหน้ามอ หลังมอ ผลาญเงินแม่ (เลวจัง)

5.  โทรหาคุณแม่ แล้วบอกว่า ยอดตังค์ลูกใกล้หมด กรุณาส่งมาให้ด่วน

6.  หาเรื่องให้แม่ด่าเล่นๆ

7.  ชวนเพื่อนไปหาส้มตำอร่อยๆกินให้หนำใจ แถวหอช่าย หุๆๆๆ

8.  นั่งเหล่ผู้ชายหน้าตาดีแถวสนามบาส พยายามให้เขารู้ตัวว่าเรามองอยู่เผื่อเขาจะสนใจเราบ้าง

9.  เข้าร้านเสริมสวยทำอะไรก็ได้สักสิ่งเกี่ยวกับร่างกายเช่น สระผมแล้วไม่ไดร์ หรือสระมาเองแล้วมาไดร์  ราคาจะถูกลง

1o.ไม่ทำทุกข้อที่ผ่านมา.....นอนดีกว่า

 

                                ......หมายเหตุ  ทุกข้อที่ว่ามาช่วยไม่ได้เลย ถ้า ทำงานที่จารย์สั่ง ไม่เสร็จ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เคยเป็นมั้ย....

.....เซ็งแบบไม่มีสาเหตุน่ะ

อารมณ์    ขี้เกียจบรรยาย

......อยากคุยกับคนนี้.....

แต่  คนนี้  ไม่รู้หายหัวไปไหน..

กลับเป็นคนไหนไม่รู้ที่จำต้องคุย

อะไรดูไม่สบอารมณ์ ไปหมด..

...งานนี้ไม่มีบ้า

ขอไม่บ้าสัก 2 นาทีได้ไหม

และขอ 2 นาที..

ยืนไว้อาลัยให้  คนนี้..

ที่ไม่รู้หายหัวไปไหน

..มาให้คุยหน่อยก็ไม่ได้..

 

 

 

หมายเหตุ  :  คนนี้  คือคนไหนก็ได้ที่คุณกำลังคิดถึง

การตามหาของ ยากยิ่งกว่า การทำของหาย

ของสิ่งนั้นจะมีค่ามากที่สุด  เมื่อมันหายไป

........นี่คือสิ่งที่เค้าค้นพบในวันนี้...........

รู้ไหมค่ะว่า...ทำไม ?

หากคุณทำบัตรประจำตัวหาย....คุณคิดว่าคุณซวยไหม...

...ต่อจากนั้น ความเซ็ง..ก็จะเกิดขึ้น

ดิฉันกะลังตกอยู่ใน  อาการนี้อยู่ค่ะ....

ความจริงวันนี้เป็นวันสอบวันสุดท้าย   แล้วตอนบ่ายก็กลับบ้าน

อะไรจะลงตัวขนาดนั้น

แต่ก่อนไปสอบดันทำบัตรนักศึกษาหาย...(หายไปไหน)

เลยต้องออกตามหาซะยกใหญ่เลย

.....และแล้วก็..ไม่เจอ....

ต้องไปแจ้งความ...แจ้งกองกิจ...แจ้งธนาคาร...แจ้งบิดา มารดา อีก

........เห้ย..ยุ่ง...วุ่นวายกันไปหมด...

 

ก็เลยทำใจ  และตั้งใจว่า...

ต่อไปนี้จะรักษาของทุกชิ้นให้ดีที่สุด...

..นี่เป็นการตั้งความหวังไว้กะตัวเอง...

......................หวังว่าคงทำได้นะ  สู้ๆ....

ณ เวลานี้ก็ดึกมากแล้ว แต่ตัวเองยังนั่งทำ Spaces

....ถามว่าง่วงใหม... ง่วงค่ะ แต่ทำไงได้ก็อยากมีกะเค้าบ้าง

ตอนนี้มันอาจจะยังไม่สมบูรณ์นะค่ะ

...และไม่รู้ว่ามันจะสมบูรณ์เมื่อไหร่....

เมื่อไหร่ก็เมื่อนั้นแหละค่ะ

....ขอตัวไปนอนก่อนนะ.....

ฝันดี....